| Zelfdoding | Terug..... |
|
Het verlies van een naaste door suicide of zelfdoding. Dit artikel tracht enig inzicht te geven in waar nabestaanden van naasten die de dood hebben verkozen mee te maken kunnen krijgen.
Twee herinneringen. In beide gevallen betreft het niet een naaste, een dierbare. De jongen uit herinnering 1 had ik pas een maal ontmoet, de jongen uit herinnering 2 zag ik die middag pas voor het eerst en heb geen woord met hem gewisseld. Maar nog steeds zijn er momenten dat ik me afvraag had ik het niet kunnen zien aankomen, had ik niet meer kunnen doen? Als je een naaste verliest omdat hij of zij besloten heeft dat het leven ondraaglijk is geworden en ervoor kiest zelf een einde aan dat leven te maken... wat doet dat dan met jou als achterblijver? Totaal andere emoties dan wanneer je iemand door ouderdom, door ziekte verliest. Zelfs anders wanneer de dood geheel onverwacht komt, maar met een duidelijke oorzaak: ongeluk, hart- of herseninfarct. Dit is niet makkelijker om mee om te gaan, maar in elk geval is het onvermijdelijke ervan meestal duidelijk. Zelfs wanneer een naaste een afscheidsbrief achterlaat, dan nog blijven de vragen. Zoveel nabestaanden van mensen die suicide plegen blijven de rest van hun leven gekweld door vragen, gevoelens van schuld: waarom heb ik niet gezien dat hij/zij zo wanhopig was, hoe is het mogelijk zo nabij iemand te leven die niet verder meer wil leven en dat niet zien? Waarom??? Komt het door mij? Waarom heeft hij/zij niet met me gepraat, misschien hadden we samen een oplossing kunnen verzinnen. Maar ook boosheid. Waarom heeft hij/zij dit gedaan? Waarom heeft hij/zij MIJ dit aangedaan? Boosheid misschien op een andere naaste, een partner bijvoorbeeld. Boosheid in deze situatie kan voortkomen uit het feit dat de nabestaande het gevoel heeft dat er een keuze was. Dit in tegenstelling tot de onverwachte dood door ziekte of ongeval. Een sterkere behoefte een schuldige aan te kunnen wijzen: de dode zelf: die niet de dood verkoos boven zijn/haar famlie. Misschien een partner als schuldige aanwijzen: "als jij het eerder onderkend had, dan was er niets gebeurd". En de meest indringende: jezelf de schuld geven omdat je het gevoel hebt dat je de suicide misschien had kunnen voorkomen als....... Schaamte kan een onderdeel zijn van het rouwproces. Het de omgeving niet durven vertellen hoe de naaste is gestorven. De omgeving lijkt altijd enorm geinteresseerd in details rond het overlijden. De nabestaanden kunnen of willen dit misschien niet met de omgeving delen, waardoor er scheve verhoudingen kunnen ontstaan uit een situatie die zij - de nabestaanden - niet zelf gekozen hebben. De reactie van de omgeving kan een grote rol spelen. Wie een naaste verliest door ziekte, een ongeluk of zelfs hoge ouderdom, kan rekenen op sympathie van de omgeving. Wie het op kan brengen de omgeving te laten weten dat de naaste de dood zelf verkozen heeft, krijgt nogal eens negatieve reacties. Ziekte en ouderdom, het zijn redenen voor overlijden waar we uiteindelijk vrede mee kunnen leren hebben. Hoe leer je leven met de gedachte dat een naaste besluit dat de dood verkiesbaar is boven het leven? Hier is helaas geen pasklaar antwoord op mogelijk. Proberen respect voor de keuze van de naaste te vinden, is het enige dat misschien op den lange duur de pijn iets meer draagbaar zou kunnen maken, maar vrede met zelfdoding van een naaste zal waarschijnlijk een utopie blijven. Het zal maar heel zelden voorkomen dat de reden voor suicide duidelijk zijn. Dit artikel heeft zich beperkt tot suicide vanuit een levensmoeheid, een overheersende behoefte om een einde te maken aan uitzichtloos mentaal lijden. Suicide als middel om een fysiek uitzichtloos lijden te beeindigen is in dit artikel niet ter sprake gebracht. De auteur is van mening dat de discussie hierover niet in dit artikel thuishoort. Er is aardig wat informatie beschikbaar op het www over hulp aan nabestaanden na suicide van een naaste en er zijn veschillende support en zelfhulp groepen. Hieronder een selectie van informatie en groepen. WWW
PERSOONLIJK CONTACT
VOOR LEZERS UIT BELGIE WWW PERSOONLIJK CONTACT
Disclaimer: de auteur van dit artikel heeft zelf geen naaste door zelfdoding verloren. Auteur beseft dat hierdoor belangrijke invalshoeken kunnen ontbreken. Auteur heeft getracht zich zo goed mogelijk in te leven in de materie, maar realiseert de beperkingen. Lezers die een naaste door zelfdoding hebben verloren worden uitgenodigd hun ervaringen te delen opdat het uiteindelijke artikel zo compleet mogelijk kan worden gepubliceerd. Lezers worden uitgenodigd hun verhaal te zenden naar de redactie van Verwerk: Redactie Verwerk © m.o. preston |