| Een moeder’s ziel is nooit alleen. | Terug..... |
|
27 maart 2005
Op de kussentjes zittend op de stenen schouw op ons Paasbest gekleed op bezoek bij pappa en mamma met onze nieuwe gezinnetjes om ons heen vroeg ik je: "Heb jij eigenlijk nog dromen of wensen die je zou willen verwezenlijken?" Jij zei dat je het erg naar je zin had op de manier zoals je leefde en uitkeek naar je tweede kindje. Simpel, zo Sacha, zo mooi; tevreden met wat er is… …Ondanks alle buisjes en apparatuur die aan haar waren verbonden, was haar borst vrijgemaakt. De verpleegkundige van de couveuse afdeling zei nog dat Thom de hele dag onrustig was geweest. Hij had natuurlijk al gevoeld dat er iets ging gebeuren. Het acht weken te vroeg geboren hummeltje werd met couveuse en al naar de kamer gebracht waar zijn moeder net was overgebracht vanaf de intensive care. Onder het oog van zijn vader, tantes en fotocamera’s werd hij huilend en schreeuwend op de comatische sterk vergrootte borst van zijn moeder gelegd. De overgang van de warme couveuse naar de koude kamer was groot. En wie weet wat er nog meer bewust of onbewust in hem omging. Maar op het moment dat hij daar zo twee seconden lag, verwarmd door moeder’s borst en vader’s hand, hield hij heel plotseling op met huilen, terwijl wij het waren die allemaal wat traantjes moesten wegpinken. Thom was helemaal tevreden als een net geborstvoede baby. Maar het was hartverscheurend dat hij niet echt die heerlijke borstmelk kon krijgen en het contact met zijn moeder kon behouden. Het was een fantastisch moment dat moeder en zoon nog even werden herenigd tot hun wegen zich definitief zouden scheiden en het leven uit haar weg zou vloeien. Ze heeft zeker haar zoon nog gevoeld. Vreselijk dat ze maar zo kort konden genieten van elkaar. Een aantal uren later werd officieel hersendood of wel klinisch dood geconstateerd. Mijn 32-jarige zusje Sacha is vorig jaar overleden aan een hersenbloeding als gevolg van het HELPsyndroom… …Ik weet nog dat ik nadat je al overleden was, dacht: "Je hebt een mooi leven gehad." Ik benijdde je omdat het je zo makkelijk afging. Een leven met weinig "downs" en je had niet veel meer te wensen. Misschien was je taak hier op aarde voltooid, had je gedaan wat je wilde en was je klaar om weer verder te gaan naar een ander leven. Op een tragische manier heeft Sacha ter nauwer nood toch nog een mooi kind op deze wereld gezet en vier mensen en hun familie gelukkig gemaakt met haar organen. Bianca van Berkel |