Wij waren op een verjaardag, iemand zei goh ... valt. Ik sta op, til de struik omhoog, waar hij onder lag en zei tegen mijn zus, bel 112, maar het is niet meer nodig, het was mijn man, hartstilstand 56 jaar jong!

Aangezien ik de klap altijd achteraf krijg, kon ik alles goed aan, een traan heb je bij mij ook niet gezien.

Ik heb alles gedaan zoals hij het wilde en vanuit mijn hart. Alleen hij was gezond en ik niet.

Ik heb 3 soorten reuma, loop met een rollator, ben schildklierpatient en hoe gek het ook klinkt, IK ben hartpatient! Ik heb in oktober 2003 een zwaar hartinfarct gehad en ben gedotterd en is er een stand geplaatst. Ik kan nog steeds autorijden in een aangepaste auto en heb een hondje die dit jaar 4 wordt. Wij zouden dit jaar 25 jaar getrouwd zijn, eind augustus vorig jaar kenden we elkaar 27 jaar.

De feestdagen voor de 1ste keer vielen eigenlijk wel mee, maar toen kwam januari en ik viel me toch in een zwart gat..........

Ik stoot iedereen af, daar zal volgens de huisarts verandering in moeten komen, anders hou ik niemand meer over. Maar zeg nu eens eerlijk, wie voelt de pijn van binnen en van buiten????? Dat is ook eigenlijk de reden dat ik dit schrijf, ik wil in contact komen met mensen, die ook zoiets meegemaakt hebben en die voelen wat ik voel. Ik denk dat het nu pas tot me door gaat dringen wat er eigenlijk is gebeurd, al heb ik nog steeds zoiets van....zo nu heeft het lang genoeg geduurd, kom nu maar weer terug.

Is er iemand die mij kan helpen?????