Mijn kleinzoon Terug.....

26 juli 2003

Het verlies van je kleinzoon. Hoe ga je daarmee om? Je eigen leven is in een rustig watertje gekomen, daar ben je tevreden mee. Twee kleinkinderen en een schat van een dochter. Er kan niets meer misgaan.

Dan krijg je het bericht dat je kleinzoon is overleden. Het slaat in als een bom. Je leven is ineens anders geworden. Je wilt aan iedereen vertellen wat jou is overkomen. Je wilt het kwijt. Als dan de begrafenis is geweest, wat ook nog emotioneel goed aankomt, staat je leven even stil.

Nu na een jaar praat je met een foto die je hebt staan en dan vraag je je wel eens af: “wat zou er geworden zijn van die jongen”. Het is prachtig weer buiten en dan denk je: “Wat zou het niet fijn zijn als hij er ook van zou kunnen genieten en dat ik hem met zijn moeder en zuster hier binnen zou zien stappen”. Helaas gaat dat niet meer en dan denk ik: “Gelukkig heb ik mijn dochter en kleindochter waarmee ik een goed contact heb”. Door dat verlies hebben we intensiever contact en wij kunnen elkaar steunen en helpen.

Alexander heb ik altijd bij me, vergeten doe ik hem nooit. Hij zal altijd in mij doorleven. Af en toe kan ik het verdringen, maar het komt toch steeds weer terug.