In 1998 ontmoette ik een Engelsman met wie ik in 2000 getrouwd ben. In 1999 ben ik definitief naar Engeland verhuisd, waar ik in de ouderenpsychiatrie werk.

Op 28 december 2002 overleed mijn moeder en tien dagen later op 8 januari 2003 mijn vader. Beiden woonden in Nederland.

Omdat hier in Engeland niemand mijn ouders eigenlijk gekend hebben (ze waren beiden te ziek om me hier op te komen zoeken en mijn man kon door zijn werk niet met me mee naar Nederland als ik ze opzocht), had ik hier niemand met wie ik over mijn ouders kon praten. Verhalen vertelen over onbekenden wordt al snel vervelend voor de luisteraar.

Als vervent internetgebruiker ben ik op zoek gegaan naar Nederlandse lotgenoten, vanuit een behoefte iets te doen met alle emoties die er op je afkomen als je twee dierbare mensen in zo korte tijd verliest.

Uiteindelijk heb ik mijn eigen groep opgericht en een discussieforum dat niet van de grond bleek te komen.

Via een van de lotgenoten groepen kwam ik in contact met Bart en later Ans.

In Bart vond ik een lotgenoot die, net als ik, probeerde op een andere manier met verliesverwerking om te gaan en wij ontdekten veel overeenkomsten in onze visie op verwerking. In een later stadium kwamen we beiden in contact met Ans, ook via een lotgenotengroep. Ans bleek met haar visie op verwerking aan te sluiten op onze ideeën.

Vanuit die gezamenlijke visie ontstond de behoefte om dit om te zetten in een website die iets zou toevoegen aan het huidige aanbod.

Het schrijven van artikelen voor deze site levert voor mij niet alleen plezier op, maar ook weer een stukje verwerking en de kans te discussiëren met mensen met een overeenkomstige visie.